De Historie van Bier: Deel 2


Welkom terug bij de blog waar alle levende en dode historici extreme jeuk krijgen van deze extreem foutieve historische vertolking van hoe bier is ontstaan!

VERTIEFTE KATTEN

De Middeleeuwen. Waar denk je als eerste aan? Ketterij? Dood? Verderf? De pest? Die ene film met Nicolas Cage? Schilders die blijkbaar nog geen goed besef hadden van hoe katten eruit zagen? De heerlijke rustige periode toen Temptation Island nog niet bestond? 

Hoe we ons allemaal voelen na iets teveel biertjes

TOEN FAS NOG GEEN PROBLEEM WAS

Één van de meest voorkomende dingen die je hoorde over bier in de middeleeuwen was dat het gezonder was om bier te drinken dan water. Zowel voor volwassenen als kinderen. Dit klopt tot op een zekere hoogte. In grote steden was het gewoonlijker om bier te drinken, want dat was schoner dan het water uit de grachten. Maar waar putten stonden (voornamelijk op het platteland) werd gewoon vet saai water gedronken. Net zo saai zoals jij met je 'Dry January'.

Bier was deel van het huishouden voor het middeleeuwse gezin. In die periode had bier ook een laag alcoholgehalte, maar er zat wel degelijk alcohol in. Rond 800 begonnen er brouwerijen uit de grond te komen. Deze brouwerijen gingen in grote oplages brouwen voor de rijkere mensen en huishoudens. 

Bier was eigenlijk nog niet bier (wauw lekker duidelijk). De hop was toen nog niet ontdekt, en zoals Dirk en Bas van deel 1, voegde brouwers kruiden toe aan het brouwsel om de smaak van het bier te versterken.  

Bierbrouwen werd commercieel en steden zoals Amersfoort, Delft, Haarlem en Gouda waren bekende brouwsteden. Later verdwenen deze kleine brouwerijen. De reden hiervoor? Simpelweg een logistiek probleem. Bier brouwen kon wel, maar het verzenden naar klanten ging lastiger. Beetje dezelfde problemen die de PostNL ook dagelijks ervaart, alleen dan zonder track and trace. Door sterke concurrentie vertrokken brouwerijen naar steden die langs de rivier lagen voor makkelijk vervoer via schepen.

GEEN GOUD ZONDER SCHUIM

Ik hoor je nu vragen: “Maar Tessa, hoe werd bier dan echt BIER?” Weten we niet exact, bronnen zijn daar niet eenduidig over. Maar we kunnen er wel weer een fictief persoontje bij verzinnen als je wilt. Ja? Oke, doen we.

Op een vroege kille ochtend in een klooster waar bier werd gebrouwen, bedacht Monnik Schimmelpikkus* dat hij alle landsheren even heerlijk wou zieken. Landsheren hadden namelijk landen vol met gruit (de kruiden die brouwers gebruikten voor het huidige bier.) De landsheren vroegen hier een flink aantal belasting over, ook wel het gruitrecht genoemd. Monnik Schimmelpikkus had een plant gevonden, de hop

Met zijn zakken hop liep Schimmelpikkus terug naar het klooster en flikkerde (YEET!) hij het in het huidige bierbrouwsel wat stond te pruttelen. Het resultaat... Bier zoals we het nu kennen! Het was smaakvol, bitter, hoppig, kreeg een geweldig mooie kleur en het beste van allemaal… Het was langer houdbaar! 

Iedereen ging wild! Wigs were snatched, landsheren huilden in een hoekje omdat hun gruit niet meer werd gebruikt, schilders huilden ook omdat ze nog steeds geen katten konden schilderen, Temptation Island bestond niet. Het was glorieus. 

Vanaf die periode werd er alleen nog maar hoppebier gebrouwen.  Uiteindelijk kwam er een accijns op bier en zijn veel oorlogen gesubsidieerd door het overmatig drankgebruik van de Nederlandse bevolking. Aahhhh... De middeleeuwen. Laat mij even nostalgisch uit het raam staren. 

 

Maar daar houdt de historie van bier nog niet op! Want later wordt er nog een belangrijke ontdekking gedaan door een zekere Fransoos. Daarover lees je meer in De Historie van Bier: Deel 3! 

*Moeten we je echt vertellen dat deze vent nooit heeft bestaan?